Αρχική Σελίδα   |    ΔΗΜΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ    |    ΟΙ ΔΗΜΟΙ    |    ΟΙΚΙΣΜΟΙ    |    ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ & ΜΟΥΣΕΙΑ    |    ΣΥΛΛΟΓΟΙ    |    ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ    |    ΑΓΓΕΛΙΕΣ    |    ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ    |    ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
12/7/2024 23:28:19























Επισκέπτες Online: 476


Λίστα Ενημέρωσης

Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε ενημερώσεις.






Ο Μάϊος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ!!!!
01-05-2023
Ο Μάϊος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ!!!!
 

Αυτό ήταν το τραγούδι που έβγαινε από τα παιδικά μας χείλη μόλις ξημέρωνε η Πρωτομαγιά, που κατά ένα φυσικό τρόπο ταυτίζονταν με το τραγούδι και τα λουλούδια. Αναμφίβολα ο μήνας Μάιος είναι ταυτισμένος με την ομορφότερη περίοδο του έτους, αποτελεί την πιο ευωδιαστή και ανθοστόλιστη περίοδο της άνοιξης, ο πιο ρομαντικός και ιδιαίτερος μήνας, που τραγουδήθηκε από ποιητές και τραγουδιστάδες και μας εισάγει με τον καλύτερο τρόπο στο καλοκαίρι. «Τώρα είναι Μάης κι άνοιξη, τώρα είναι καλοκαίρι…», λέει ένα παραδοσιακό τραγούδι της Μακεδονίας και δεν έχει άδικο, μια και αρχίζουν οι πρώτες υψηλές θερμοκρασίες.

Τον Μάιο ο Λαγκαδάς, ήταν χαρά Θεού, οι ακακίες ανθισμένες, οι αυλές του παλιού Λαγκαδά ολάνθιστες με γεράνια και μολόχες, οι γλάστρες του βασιλικού κρέμονταν στα μπαλκόνια, το αγιόκλημα και το γιασεμί, η γλυσίνια να σκαρφαλώνει ερωτικά θαρρείς πάνω σε κάγκελα και στέγες, κι ανταγωνίζονταν στη δύναμη του αρώματος, οι δε μεγάλες φλαμουριές σ’ έπνιγαν κυριολεκτικά με το λεπτό άρωμά τους, και από την πρώτη αυγή ή το βράδυ, μόλις έπαιρνε να δροσίζει, τ’ αηδόνια δεν σ’ αφήνανε να κοιμηθείς. Όταν μάλιστα συνέπιπτε ο Μάιος με το Πάσχα, τότε αποκτούσε και μίαν άλλη διάσταση.

Η Πρωτομαγιά γιορταζόταν απλά, με στεφάνια λουλουδιασμένα και τραγούδια: «Λουλούδια ας μαζέψουμε και ρόδα και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια με κείνα, τον Μάη που η άνοιξη προβάλλει στη γη…», τραγουδούσαν τα παιδιά και ξεχύνονται στην περιοχή του Μπογδάνα, στη Δέση (πίσω από το Κονσερβοποιείο), στου παπα-Προκόπη το κτήμα με τις μουριές, στην περιοχή της λίμνης, στα Λουτρά κι όπου αλλού μπορούσε να φτάσει ο καθένας. Όπου η παπαρούνες κυριαρχούσαν τον τόπο! Τα στεφάνια τοποθετούνταν στα υπέρθυρα των σπιτιών και έμεναν εκεί, μέχρι τη γιορτή του Αγιαννιού (23 Ιουνίου), οπότε και θα τα έκαιγαν στη φωτιά που θ’ άναβε σε κάθε γειτονιά, για να πανηγυρίσουν τον άλλο μήνα, τον θεριστή, λέγοντας «έξω ψύλλοι και κοριοί, μέσα υγεία και χαρά και καλή σοδειά».

Στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου η πόλη μας γέμιζε και πάλι από ζωή. Αιτία ήταν η εμποροπανήγυρις που γινόταν στην πόλη και αφορμή της εμποροπανηγύρεως, ήταν η γιορτή των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Υπάρχουν παλαιότατες μαρτυρίες ότι την ημέρα της γιορτής αυτής, ξεκινούσε επίσημα η λουτρική περίοδος των θερμοπηγών των Λουτρών του Λαγκαδά. Μάλιστα στα 1909 ο γιατρός Ι. Σιώρης, περιγράφει το αρχαιότατο αυτό βυζαντινό έθιμο, όπου συνάζονταν κόσμος πολύς στα Λουτρά, λειτουργούνταν στο εκκλησάκι του αγίου Κωνσταντίνου και ακολουθούσε κοινό τραπέζι για όλους τους προσκυνητές. Ίσως το έθιμο αυτό να ήταν συνδεδεμένο με την παράδοση που ήθελε να έχουν επισκεφθεί τις θερμοπηγές του Λαγκαδά, ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του αγ. Ελένη. Πιστεύω πως αυτή η παράδοση, έχτισε και το εκκλησάκι των λουτρών επ’ ονόματι των δύο αγίων Βασιλέων. Από κείνη την ημέρα λοιπόν ξεκινούσαν και επίσημα οι λουτροθεραπείες οι οποίες σταματούσαν τον Οκτώβριο.

Το έθιμο των Αναστεναρίων που ταυτίζεται με την ίδια χρονική περίοδο, ήρθε στο Λαγκαδά, με τα πρώτα προσφυγικά φύλλα από τη Θράκη. Κατ’ αρχήν οι πρόσφυγες Θράκες τελούσαν το έθιμο στα σπίτια τους. Όταν το 1943 επεχείρησαν να το δημοσιοποιήσουν και να το τελέσουν σε δημόσιο χώρο, συνάντησαν την άρνηση των Γερμανικών αρχών κατοχής. Πάντως για πρώτη φορά δημοσίως η πυροβασία πραγματοποιήθηκε το 1946, όπως γράφει και περιγράφει το έθιμο, ο τότε διευθυντής του Α΄ Δημοτικού Σχολείου, ο αείμνηστος Νίκος Χατζηβασιλείου, (1963) σε ένα βιβλίο του για τον Λαγκαδά, το οποίο όμως δεν εκδόθηκε ποτέ. Έτσι ο Λαγκαδάς γινόταν επί πλέον κέντρο του ενδιαφέροντος πλήθους κόσμου, που ερχόταν για την παρακολούθηση της πυροβασίας, αλλά ήταν και επίκεντρο ενδιαφέροντος ειδικών επιστημόνων (ψυχολόγων-νευρολόγων-λαογράφων-ιστορικών) που μελετούσαν το φαινόμενο της ακαΐας των αναστενάρηδων.

Σήμερα άλλαξαν τα πράγματα. Δεν θα ακούσεις τραγούδια των παιδιών για τον Μάη, δεν θα τα δεις να τρέχουν στον κάμπο για τα μαγιάτικα στεφάνια. Aλλαξαν τα έθιμα, άλλαξαν οι τρόποι, ξεχάσαμε έθιμα πανάρχαια. Παρ΄όλα αυτά η διάθεση για χαρά και γλέντι δεν λείπει όταν προσφέρεται ο χώρος.

Πήγα στα Λουτρά, χιλιάδες κόσμου ένωναν τη χαρά τους για τον ερχομό του Μαίου. Μα τα Λουτρά θεόκλειστα!!! Ψυχή δεν υπήρχε για να δηλώσει μια παρουσία ζωής, από πλευράς Δήμου ή υπευθύνων. Ευτυχώς ο κόσμος δεν το βάζει κάτω και γελά παρά την μαυρίλα που επισκιάζει τον χώρο! Aραγε θα βγεί κάποιος από τον Δήμο, εννοώ τους 14 συμβούλους που «διοικούν» να αναλάβει την ευθύνη για την μιζέρια που φύτεψαν στο χώρο;

Τέλος πάντων, πολύ πονεμένες οι ιστορίες στην πόλη μας!!!

Μπορεί τα πράγματα να άλλαξαν πολύ, από εκείνες τις παλιές εποχές, όμως μια βραδινή βόλτα στον παλιό Λαγκαδά, θα σας φέρει οπωσδήποτε στην όσφρηση τις μυρωδιές του γιασεμιού και του αγιοκλήματος και σίγουρα κάποιο αηδόνι θα σας συντροφέψει στο βραδινό σας περίπατο.

Καλό μήνα και πάντα άνοιξη στη ζωή μας!!!

Τρύφων Τσομπάνης

ΥΓ. Η πρώτη φωτογραφία είναι από την έναρξη της λουτρικής περιόδου (1928) και η δεύτερη στο δρόμο για το πιάσιμο του Μάη!!!






 

ALBUM ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ



Επικοινωνία με lagadas.net
Επιτρέπεται η αναδημοσιεύση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής © 2010 lagadas.net
design by aksium