Αρχική Σελίδα   |    ΔΗΜΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ    |    ΟΙ ΔΗΜΟΙ    |    ΟΙΚΙΣΜΟΙ    |    ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ & ΜΟΥΣΕΙΑ    |    ΣΥΛΛΟΓΟΙ    |    ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ    |    ΑΓΓΕΛΙΕΣ    |    ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ    |    ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
22/7/2024 04:14:44























Επισκέπτες Online: 636


Λίστα Ενημέρωσης

Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε ενημερώσεις.






Ο πολιτισμός μας, είναι η ανάσα της ιστορίας μας
08-07-2024
Ο πολιτισμός μας, είναι η ανάσα της ιστορίας μας
 

Βλέποντας και διαβάζοντας αυτές τις μέρες για τα προγράμματα των εκδηλώσεων που αναρτώνται, χαίρομαι, γιατί λέω υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ελπίδα από αυτή την μικρή ζύμη των ανθρώπων του πολιτισμού και των συλλόγων, να ζυμωθεί και να φουσκώσει κάποτε το ψωμί που θα χορτάσει τον τόπο μας με ομορφιά και χαρά. Η τέχνη και η ενασχόληση μ’  αυτήν μόνο καλά έχει να δώσει στον κόσμο και να ανοίξει τους ορίζοντές του διάπλατα.

Είναι σημαντικό ότι στην προσπάθεια αυτή συμβάλλει και η τοπική εκκλησία, η οποία με την εμπνευσμένη καθοδήγηση του μητροπολίτου μας κ. Πλάτωνος συντονίζεται με τον ρυθμό των φορέων και την Κυριακή 7/7 υπό την αιγίδα της, πρόσφερε ένα υπέροχο αντάμωμα των πολιτιστικών φορέων όλης της Μητροπολιτικής περιφέρειας. Αξίζουν συγχαρητήρια και για την ιδέα και για την οργάνωση. Ελπίζουμε αυτό να γίνει θεσμός, γιατί το έχει ανάγκη ο τόπος μας.

Χαίρομαι που σε όλα τα χωριά μας υπάρχουν άνθρωποι που πονούν και νοιάζονται για τον πολιτισμό και την παράδοση, και αγωνίζονται με όλη την ψυχή τους να σώσουν ό,τι σώζεται και να διατηρήσουν αυτή τη φλόγα αναμμένη, εις πείσμα των καιρών και των «απολίτιστων ανέμων του». Μερικές φορές ίσως απελπιστικά μόνοι, χωρίς στήριξη και χωρίς οικονομική βοήθεια, παλεύουν με τον χρόνο για να νικήσουν την λήθη. Με χαρά είδα τις θεατρικές ομάδες που ανέβασαν παραστάσεις και θεωρώ ότι η προσπάθεια αυτή δεν πρέπει να αφεθεί χωρίς στήριξη από την διοίκηση του τόπου.

Μιλώντας πριν από χρόνια με τον σεβαστό, αξέχαστο και αείμνηστο πλέον Ευάγγελο Πέϊκο, τον γνωστό στο Λαγκαδά δικηγόρο, μου έλεγε για την πολιτιστική δράση του Λαγκαδά στα χρόνια 1935-1950, τότε σε δύσκολες συνθήκες οι συμπολίτες μας είχαν δημιουργήσει τον Σύλλογο ΟΡΦΕΑ, ο οποίος ερχόταν ως συνέχεια της «ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΥ ΑΔΕΛΦOΤΗΤΟΣ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ», που την είχε δημιουργήσει στα 1890 ο ακάματος εργάτης των γραμμάτων ο δρ.Φιλοσοφίας Ηλίας Γεωργιάδης (1865-1956). Ο ΟΡΦΕΑΣ λοιπόν την εποχή εκείνη αγωνιζόταν να συμμαζέψει όχι μόνο τα αποκαΐδια των πολέμων, αλλά και να μορφώσει τους πατριώτες μας με πολλούς τρόπους. Ένας τρόπος λοιπόν ήταν και η θεατρική του ομάδα που ανέβαζε από τραγωδίες μέχρι και κωμωδίες κι αυτά σε εποχές που η μικρή μας πόλη δεν είχε άλλες επιλογές διασκέδασης. Οι παραστάσεις δινόταν στο Aλσος του ΜΠΑΡΕΤΗ, δηλαδή στο χώρο του εγκαταλελειμμένου σήμερα στρατοπέδου, που διέθετε χώρους αναψυχής, με αναψυκτήριο, ταβέρνα και παιδικές χαρές, μιλάμε για προκατοχικά και μεταπολεμικά!!! Αργότερα με την δημιουργία του πρώτου κινηματογράφου, ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟΝ το έλεγαν, εκεί φιλοξενούνταν οι όποιες καλλιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις. Μετά σιγή ασυρμάτου.

Μετά την πτώση της δικτατορίας ξεπήδησαν οι πρώτοι πολιτιστικοί σύλλογοι του Λαγκαδά που με το ίδιο πνεύμα ξεκίνησαν τη δράση τους, δηλαδή να συνδέσουν τον κόσμο με τον πολιτισμό, έτσι άνθρωποι διαφορετικών πεποιθήσεων αλλά με την ίδια αγάπη για τον τόπο, άρχισαν τον δικό τους αγώνα για μια πολιτιστική ανασύσταση. Δημιουργήθηκε τότε (1976) ο ΜΟΡΦΩΤΙΚOΣ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ (ΜΕΣΛ) και μια ομάδα νέων παιδιών, με την συμπαράσταση παλαιότερων και εμπειρότερων στελεχών, άνοιξε μια χαραμάδα πολιτισμού και στον Λαγκαδά. Σε κάποια φάση σκεφτήκαμε πως η πόλη μας είναι κοντά στη Θεσσαλονίκη, αλλά μακριά από τη ζωή της πόλης και κυρίως την πολιτιστική της ζωή. Γι' αυτό άρχισαν να οργανώνονται κάθοδοι στην Θεσσαλονίκη για παρακολούθηση των θεατρικών παραστάσεων του ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ. Δύο - τρία άτομα πηγαίναμε στο ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, παρακολουθούσαμε εκ των προτέρων τις παραστάσεις, για να έχουμε γνώση του τι θα δούνε οι συμπατριώτες μας, κι έτσι κάθε μήνα και κάποτε και κάθε δεκαπέντε μέρες ένα ή δύο λεωφορεία πηγαίναμε στο Θέατρο. Αυτό συνεχίστηκε για αρκετά χρόνια, και βλέπω πως και τώρα ακόμη συνεχίζεται η ωραία αυτή παράδοση.

Αυτό που είναι το πρόβλημα της πόλης μας τώρα, είναι ότι  δεν διαθέτει κανένα χώρο που να μπορεί να φιλοξενήσει μια θεατρική παράσταση ή κάποια άλλη εκδήλωση πολιτισμού. Στα 1960-1970 οι τρεις κινηματογράφοι της πόλης μας μπορούσαν άνετα να φιλοξενούν περιοδεύοντες θιάσους και να χαρεί ο κόσμος. Σήμερα δεν υπάρχουν ούτε κι αυτοί.

Στα 1980 τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου ήρθαμε σε επικοινωνία με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη του ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ, Γιώργο Φουρνιάδη ο οποίος ανέλαβε να συστήσει μια θεατρική ομάδα με τα μέλη του Συλλόγου. Η πρώτη επιλογή θεατρικού έργου ήταν «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλη. Δεκαεπτά άτομα πλαισίωσαν την θεατρική μας ομάδα, οι πρόβες γίνονταν κάθε Κυριακή στην αίθουσα ΦΑΡΟΣ και κράτησε αρκετό καιρό το ωραίο αυτό ταξίδι. Το πρόβλημα και τότε ήταν πού θα δοθεί η παράσταση; Οι κινηματογράφοι είχαν αρχίσει να κλείνουν, άλλος χώρος δεν υπήρχε, ο Φουρνιάδης είχε την απαίτηση να ανεβάσει μια επαγγελματική παράσταση με σκηνικά, κοστούμια, πρόγραμμα, αφίσες, κλπ, που ο φτωχός σύλλογος δεν μπορούσε να καλύψει κι έτσι ναυάγησε το όνειρο της «Αυλής των θαυμάτων» μέσα στην αυλή μας. Έκτοτε το θέατρο και η θεατρική αγωγή έμεινε στα χέρια κάποιων φωτισμένων καθηγητών, όπως του Γιάννη Στεφάνου και της Μαρίας Σταματιάδου που ανέβαζαν με τους μαθητές τους κάποιες πολύ καλές παραστάσεις.

Την τελευταία εικοσαετία ο Πολιτιστικός Σύλλογος συνεχίζει αυτή την παράδοση με δική του θεατρική ομάδα, επίσης και ο Σύλλογος Μικρασιατών δημιούργησε μια δική του ομάδα, και βέβαια ο γνωστός θεατράνθρωπος, ηθοποιός και σκηνοθέτης Παναγιώτης Μιχαηλίδης δημιούργησε στα πλαίσια του Δήμου κάποτε, με πολύ προσωπικό αγώνα την ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΛΑΓΚΑΔΑ, ή όπως την λέω εγώ, την θεατρική ομάδα Παναγιώτη Μιχαηλίδη, η οποία μετά την αδιαφορία του Δήμου να την κρατήσει, έμεινε να δημιουργεί και να προσφέρει πολιτισμό χάρις στο πείσμα, το μεράκι και την αγάπη των μελών της, με πολύ καλές κριτικές και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Αλλά και πάλι μπροστά μας το ίδιο πρόβλημα. Σε ποιο χώρο να παρουσιάσεις μια τέτοια δουλειά κι ένα τόσο μεγάλο κόπο; Στο ΜΠΙΛΛΕΙΟ; Στο κλειστό γυμνάσιο; ΠΟΥ ;;;;

Ανάγκη λοιπόν να αποκτήσει ο τόπος μας μια εστία πολιτισμού. Το ΜΠΙΛΛΕΙΟ μάλλον θα πάρει καιρό και χρόνια για να αποκατασταθεί. Όμως πόσα χρόνια να παραμένει η πόλη κι ο πολιτισμός παροπλισμένος; Αίθουσες κινηματογράφου; Κι αυτές δεν υπάρχουν για να καλύψουν το κενό.

Υπάρχει όμως ένας παλιός κινηματογράφος (ΡΙΟ πίσω από την αστυνομία) εγκαταλειμμένος από τότε, που θα μπορούσε να στηρίξει τον πολιτισμό, τους συλλόγους και εν τέλει την πόλη μας και τον Δήμο, αν κάποιοι αναλάμβαναν να τον νοικιάσουν και να αναβαθμίσουν το χώρο του, προσφέροντας, μέχρι την ολοκλήρωση του ΜΠΙΛΛΕΙΟΥ, μια ανάσα στη ζωή και την ιστορία της πόλης μας. Θα μπορούσε ακόμα να ενταχθεί και σε πρόγραμμα του ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ και να περιέλθει στον Δήμο Λαγκαδά. Υπάρχει και το ημιτελές επαρχείο, δίπλα στη αστυνομία, με αμφιθεατρική αίθουσα, που περιμένει 30 χρόνια την ολοκλήρωσή της!!! Όραμα θέλει, μεράκι και θέληση.

Μια πρόταση κάνω κι όποιος θέλει την ακούει! Αλλιώς θα παραμείνουμε κολλημένοι  στο  τέλμα!!!   

ΤΡΥΦΩΝ ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ




 

ALBUM ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ



Επικοινωνία με lagadas.net
Επιτρέπεται η αναδημοσιεύση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής © 2010 lagadas.net
design by aksium